HUIS&TUIN

Verhuis ellende (deel 1)

Het is een vrijdagochtend in maart 2019. Eindelijk is de dag daar, we wachten hier al zo lang op! Vandaag krijgen we de sleutel van ons nieuwe huis.

Het begon allemaal in oktober. We waren er een heerlijk weekje tussenuit in Egypte, en tussen het snorkelen en zandhappen in de woestijn door, bleek er een perfect huis te koop te staan in onze stad. We hebben het er de hele week samen over gehad, en eigenlijk hadden we hem in ons hoofd al gekocht.

Maarja, je kan natuurlijk geen huis kopen op basis van wat foto’s via WhatsApp…

We waren nog niet koud terug (is dat een uitspraak eigenlijk? Het was in ieder geval wel koud in Nederland…) en we maakten en afspraak om het huis te bekijken, de dag erna.

Ik had het toen al moeten ruiken. Nee wacht, ik rook het ook. Een gore lucht die ik in mijn hoofd afschreef als; ‘Ze hebben waarschijnlijk zonet broccoli gegeten’, en die de andere aanwezigen afschreven als; ‘het is een droog zwanenhalsje’. ‘Mogen we even in de kruipruimte kijken?’ vroegen we. Nee dat kan niet want de vloer is dichtgelijmd. Oké, geen probleem. We kopen het.

Een paar maanden later gingen we eens langs bij de mensen. Het waren oude mensen van in de 80 (daarom wouden we hun vloer er ook niet uit roppen) en ze hadden nog wel wat spullen die we eventueel konden overnemen, want je hebt immers niks aan een grasmaaier en een ladder als je op 3 hoog in een bejaardentehuis woont.

Ik rook het weer. Die broccoli lucht. Maar ohja, dat was het zwanenhalsje.

En toen kwam die bewuste vrijdag in maart. We tekenden bij de notaris en gingen als een speer naar ons nieuwe huis. Eerst maar eens wat aan die lucht doen. He wat gek, de kraan staat open in de kelder… He wat gek het zwanenhalsje is ineens een stuk korter en stinkt helemaal niet. Nouja, dan zal het wel aan de afvoer van de keuken liggen. Die kitrand om de gootsteen-afvoer ziet er immers ook niet te best uit.

Toch maar eens kijken of we niet in de kruipruimte kunnen komen. Laten we proberen die gelijmde vloer eens weg te halen, want we willen toch iets anders. He wat gek, de vloer zit helemaal niet vastgelijmd. He kijk een luik. Trek hem eens open…

*heel veel kotsgeluid*

He wat gek, de kruipruimte staat vol met rioolwater. Hebben wij weer…

Het korte (maar krachtige) marktplaats drama

Jeetje mina zeg! Wat heb ik me vorige week weer een ellende op de hals gehaald. Zucht. Ik neem jullie mee naar het begin…

Een aantal weken geleden, besloten we te gaan verhuizen. Of eigenlijk waren we al een jaar aan het rondkijken naar iets nieuws, maar hebben we een aantal weken geleden iets gekocht. Allemaal hartstikke leuk, maar iedereen die wel eens verhuisd is weet net zo goed als ik, dat de stress dan begint. Je komt er namelijk dan achter hoe ontzettend idioot veel rotzooi je bezit waar je nooit gebruik van maakt. Dus tijdens het vrolijke inpakken besloot ik eens groots op te ruimen, en wat spulletjes op marktplaats te flikkeren.

Vooral niet te duur, want ik moet er snel vanaf. Gewoon eerlijke, ietwat goedkope prijzen, voor mooie spullen. Nou dat heb ik geweten!

Wat ik goedkoop vindt, is blijkbaar niet de algemene opvatting van de gemiddelde marktplaats bezoeker. Ik kreeg me toch achterlijke biedingen! Sommige boden zelfs maar een kwart van mijn vraagprijs! Nu begrijp ik best dat een beetje onderhandelen hoort bij tweedehands rotzooi verkopen, ik ben ook niet dom, maar dit vond ik toch enigszins storend, aangezien ik al super cheap was.

Nouja, marktplaats vraagt dus aan je of je dan akkoord gaat met dat bod. Nou nee. Want ondanks dat het voor mij rotzooi is, wakkerde het ook een bepaald vuur in mij aan, dat ik zulke mensen het gewoon niet meer gun. Punt. Dus ik stuur die persoon een berichtje om te laten weten dat ik er dus niet mee akkoord ga. Dat ze zelf toch ook wel begrijpt dat ze zwaar onder mijn vraagprijs zit? NOU HET ANTWOORD DAT IK DAAROP KREEG MAAKTE ME NOG GEKKER!!!!

Ze zei dus serieus dat ik wel wat aardiger mocht reageren. WAT?!

Ik leg haar verdomme gewoon uit waarom ik niet akkoord ga met die shit! Ik had nooit verwacht dat mijn reactie haar emotioneel ook zou beïnvloeden. Ik had er eigenlijk nooit aan gedacht dat marktplaats een soort van sociale ontmoetingsplaats is. Dat is het niet zeg je? Nou dan moet je mijn volgende verhaal eens horen!

Omdat ik dus al zo gek was geworden van al die belachelijke biedingen, en de continue vragen of ik het: alsjeblieft echt niet verstuuuuuuur???? please??? NEE. En omdat dat mens zich dus emotioneel aangevallen voelde, besloot ik alleen nog maar te reageren op serieuze biedingen. Blijkbaar werd dat dus ook niet gewaardeerd, want een aantal dagen later, toen ik al die shitzooi allang van marktplaats had afgeflikkerd omdat ik serieus een mental-breakdown kreeg van die onzin, kreeg ik een berichtje van een bieder. Deze beste man had de helft van mijn vraagprijs (van 5 focking euro) geboden, en stuurde terug: Nou het hoeft al niet meer want je reageert niet!!!!

Oh. My. God.
Furieus werd ik.

Vanaf nu zet ik nooit meer wat op marktplaats, maar breng ik het naar de kringloop. Voor nop.

Scroll UpScroll Up