Vegetarisch

Vaak als ik met mensen een gesprek heb over dat ik vegetarisch eet, denken de meesten gelijk dat ik dat ben omdat ik het zielig vind voor de dieren. Ik vind het altijd grappig dat iedereen dat altijd als de reden ziet van een vegetarier. ‘Hoezo is het dan zielig voor de dieren?’ geef ik als antwoord terug. ‘Ja omdat ze slecht behandeld worden enzo’ zeggen ze dan. Grappig, dat je zelf weet dat het zo is, en dat je het toch blijft eten. Ik blijf me er over verbazen dat mensen dat kunnen…

wolfmeat

Toch zijn de slechte omstandigheden waarin wij de dieren houden voor ons stukje vlees niet de reden waarom ik nog steeds vegetariër ben, maar zo is het wel begonnen…

Ik was 12 jaar en dol op hamburgers. Vooral die goedkope uit het vriesvak. Mijn moeder had voor mij weer zo’n lekkere hamburger klaargemaakt, maar ik wou hem niet meer. Ik stop met vleeseten, want ik vind het zielig. Mijn moeder dacht; ‘Ach dat gaat wel weer over’ en liet het erbij.

Het ging niet over, en op mijn 16e was ik nog steeds vegetariër. Op een een of andere manier ging ik eens bewust stilstaan bij mijn eetwijze, die zo normaal was geworden in de afgelopen 4 jaar. Waarom eet ik geen vlees? Moet ik het misschien weer gaan eten? Toen ik deze vragen aan mezelf stelde kwam ik tot de conclusie dat ik niet van plan was om ooit nog in mijn leven een dood dier naar binnen te werken. Maar waarom? Omdat het zielig is? Dan kan ik toch biologisch vlees halen bij een biologische slager. Dan kan ik toch ook vis eten? Want die hebben een vrij leven gehad (de slachtwijze even negerend voor deze biologische dieren).

Maar ik leef al 4 jaar zonder, en ik ben gezond. Dus waarom zou ik een leven nemen als ik het niet nodig heb? En daar had ik mijn antwoord. Daarom eet ik geen dieren. Ik heb het niet nodig. In onze maatschappij liggen de supermarkten vol met eten. Consumeren consumeren consumeren. Ik kan alles krijgen qua eten wat ik wil. Waarom zou ik dan in godsnaam een kip zijn leven laten opofferen voor mij? Zo belangrijk ben ik nou ook weer niet.

Toen was mijn statement en leefwijze bepaald. Als ik alleen op een onbewoond eiland zou zijn, met alleen maar zand en een geit. Dan gaat de geit eraan. Want dan heb ik hem nodig om te overleven. Dat is het enige wat in mijn hoofd een leven nemen rechtvaardigt.
En dat scenario… is heel onwaarschijnlijk…

Natuurlijk moet iedereen zelf weten wat hij/zij eet. Zo’n 3 tot 4 keer in de week sta ik gezellig vlees te bakken voor mijn vriend  (biologisch of course) en daar heb ik geen problemen mee. Als ik het zelf maar niet hoef op te eten!

Eet jij vlees? En waarom wel of niet?

bron foto: www.freeimages.com