Eindeloos solliciteren

Sinds 1 februari heb ik eindelijk een baan! Het is een hele lange weg geweest en ik heb momenten gehad dat ik het echt niet meer zag zitten, maar de aanhouder wint. In maart 2014 ben ik afgestudeerd aan de Kunstacademie en sindsdien op zoek naar een baan als grafisch vormgever/ontwerper. Het jaar 2014 was de perfecte tijd om af te studeren voor als je werkloos wou blijven, want de arbeidsmarkt lag toen ongelooflijk op zijn gat. Ondanks dat had ik totaal geen vrees, mij zou dat wel even lukken hoor, die mensen die geen baan kunnen vinden die zijn gewoon te lui. Nou, daar ben ik wel op terug gekomen…. Jeetje mina zeg!

Ik begon heel ambitieus door alleen op banen te solliciteren in mijn vakgebied, maar kwam er al snel achter dat er eigenlijk niet veel aangeboden werd. Dat was wel ff balen, maar ik zag nog steeds geen problemen. Echter toen ik na een paar maanden nog geen enkele keer uitgenodigd was voor een gesprek begon ik de moed me een beetje in de schoenen te zakken. Ik besloot om dan ook maar te solliciteren op banen die iets onder mijn afstudeer niveau lagen, zoals bijvoorbeeld DTPer. Het maakte mij niet zoveel uit dat dit werk niet helemaal aansloot op mijn ambities, als ik eerst maar eens die deur uit kon, daarna zou ik wel verder zien.

Hoe geweldig slim dit ook klinkt, het hielp geen ene reet. Op deze vacatures kreeg ik namelijk alleen maar afwijzingen met soms zelfs als boodschap dat ik te ‘hoog’ ben opgeleid. WTF? Kan dat tegenwoordig ook al? Denken ze echt dat ik me ga vervelen? Wat denk je dat ik nu doe als ik thuis zit? Precies! VERVELEN!

Ik besloot de moed niet op te geven en bleef sollicitaties de deur uit doen, echter moest er wel snel iets gebeuren aan mijn financiële situatie. Ik heb altijd wel een baantje gehad tijdens mijn studie, en gelukkig kon ik daar na mijn afstuderen blijven werken, maar daar had ik een 0 uren contract en het is echt seizoenswerk. Dat betekend dat ik in de zomer super veel aan het werk kon, maar in de herfst en winter is er bijna niets te doen. Dat schoot dus niet echt op. Om dit op te lossen besloot ik in januari 2015 om een eigen onderneming op te richten als grafisch ontwerper. Zo kon ik toch een beetje bijverdienen. Daar bleef het echter bij; bijverdienen, en ook dat schoot dus niet op.

Toen kreeg ik een baan aangeboden als fotograaf. Je weet wel, zo’n persoon die in de supermarkt leuke portretfoto’s van je kinderen maakt voor een leuke prijs. Het zag er opzich goed uit, auto, laptop en camera van de zaak en meestal moest ik werken in Drenthe. Echter was dit een baan voor 40 uur per week (met soms overwerken) met een minimum loon, maar je kon je loon hoger maken per maand als je aan bepaalde sales voldeed. Hier ben ik dus een beetje allergisch voor. Ook is 40 uur per week wel erg veel voor mij (i.v.m. de vermoeidheid die ik heb door de colitis). Een derde dingetje was dat het besef bij mij binnen kwam dat als ik 40 uur ga werken ik mijn bijbaan moest opzeggen. Daar werd ik erg verdrietig van, want ik hou van dat werk!

Ik besloot mijn werkgever te vertellen dat ik ergens anders aan het werk kon, maar dat ik liever bij hun wou blijven. Kon ik misschien vaste uren krijgen? Hij bood me een halfjaar contract aan voor 20 uur per week en ik accepteerde het.

Afgelopen zomer heb ik dus lekker gewerkt, maar dit contract liep af in oktober. Ik voorzag vooralsnog geen problemen want ik had goed gespaard en kon een WW aanvragen. Ook heb ik zicht op een jaarcontract vanaf april, dus ik moest deze wintermaandjes gewoon ff uitzitten. Maarja, je krijgt natuurlijk niet zomaar WW. Er wordt verwacht dat je minimaal 4 sollicitaties per maand doet anders krijg je je geld niet (dat vind ik trouwens heel redelijk). Ik merkte dat de markt inmiddels flink was aangetrokken want ik zag veel vacatures voor vormgevers voorbij komen en solliciteerde daar natuurlijk op.

Toen kwam de baan, bij een magazine aan het werk als vormgever, voor 2 dagen per week. Ideaal voor mij! Ik kan bij mijn andere werk blijven werken en toch ook als vormgever aan de slag. Ik mocht op gesprek komen en liep 2 dagen stage. Uiteindelijk kreeg ik het verlossende nieuws, IK HEB DE BAAN GEKREGEN!

Natuurlijk moet ik het allemaal nog waarmaken. Ik heb een tijdelijk contract van 3 maanden gekregen en in mei is het dus afwachten of deze verlengt wordt. Ik voorzie vooralsnog niet echt problemen, ik leer veel, vind het erg gezellig en leuk werk en geef me voor de volle 100%. Phoe, wat ben ik blij zeg. De last om van mijn eigen bedrijf een groot succes te moeten maken weegt niet meer zo zwaar op mijn schouders en ik kan eindelijk de deur uit! Lekker met collega’s aan de slag en doen wat ik leuk vind. Ik ben een heel gelukkig mens.

Hoeveel uur per week werk jij?