Drink jij geen alcohol?

Het is donderdag. Prachtig weer en ik ben druk bezig om de barbecue voor te bereiden voor de avond. Vlees uit de vriezer, salades in elkaar flansen en even een stokbroodje halen bij de supermarkt. Kussentjes opkloppen, vuurtje aansteken en kaarsjes aan. Dit is iets waar ik goed in ben, ook al klinkt het wat arrogant, maar ik ‘own’ deze shit gewoon. Zorgen dat alles geregeld is, er voldoende van alles is, er een lekker gezellig sfeertje is, het zit in mijn DNA en ik vind het leuk om te doen.

Tegen de avond druppelen de vrienden binnen en beginnen we met bakken, kletsen en bier drinken. Dat laatste is alleen niet zo aan mij besteed. Alcohol is in de loop der jaren steeds verder van me af gaan staan en het heeft nu het resultaat bereikt dat ik er eigenlijk nooit meer aan begin. De keren dat ik een biertje drink is incidenteel een vaker uitzondering dan regel.


Begrijp me niet verkeerd, ik ben dol op bier. Een wijntje is soms ook best lekker en zelfs tequila of goldstrike zijn drankjes waar je me opzich best voor wakker kunt maken. Ik heb er ook totaal geen problemen mee als de mensen om mij heen drinken, gezellig juist, doe wat je niet laten kunt, geniet van het leven.

Waarom drink je dan geen alcohol?
Omdat mijn lichaam ziek is. Elke dag. En hoewel ik niet elke dag gruwelijke pijnen heb (thank God!) ben ik wel elke dag ziek. Ik heb Colitis Ulcerosa. Dit is een darmziekte waarbij mijn lichaam mijn darm aanvalt waardoor ik ontstekingen krijg in mijn darmen. Wanneer er een ontsteking zit kan ik niets meer. Ik heb ondraaglijke pijn, kan niet meer eten en niet meer drinken en moet direct behandeld worden met prednison. Gelukkig heb ik al een poosje geen ontsteking meer gehad. Maar om tot dit resultaat te kunnen komen en blijven, moet ik veel medicatie slikken en wekelijks ook medicatie spuiten. Dit eist zijn tol van mijn lichaam, waardoor ik vaak moe ben en een langere herstelperiode nodig heb dan een gezond mens van mijn leeftijd.

Daarom drink ik geen alcohol. Ik vind het niet waard om me 4 dagen lamlendig te voelen met de kans op een ontsteking omdat ik een avondje wou gaan zitten zuipen.

Drink ik dan nooit meer?
Soms, heel soms, een biertje. Maar het is eigenlijk bijna hilarisch wat dat teweeg brengt bij de mensen die om me geven, wanneer ze me dat zien doen. Hun reactie lijkt wel op dat van een moeder die hun kind een fles terpentine ziet leeg zuipen. Dat irriteert me. Ik ken mijn eigen lichaam, ik ken mijn eigen slaap, rust en eet tijden en ik alleen weet wanneer dat biertje een verstandig of een onverstandig plan is. Lief van jullie hoor, maar bemoei je met je eigen zaken.

Op feestjes waar ik nieuwe ‘jonge’ mensen ontmoet merk ik toch dat je buiten de boot valt als je geen alcohol drinkt. Sowieso krijg ik er altijd vragen over. ‘Drink jij geen alcohol?’ komt er dan super verrast en een tikkeltje over gedramatiseerd uit hun mond. Je bent toch een beetje saai ofzo als je niet meedoet. Ik wou dat ik kon zeggen dat het niet zo was, maar ik merk toch dat op de plekken waar ik kom en de mensen die ik ontmoet het toch wel een dingetje is. Wanneer ik het ‘waarom dan niet’ uitleg knikken ze vaak wel alsof ze het begrijpen maar aan hun lichaamshouding denk ik eigenlijk dat ze het niet helemaal doen. Ze weten vaak niet zo goed wat ze ermee aanmoeten, want ja, zij is dus nuchter, dus daar kan je geen feestje mee bouwen….

Gelukkig ben ik nogal een eigenwijs mens en maak ik mijn keuzes op basis van mezelf en mijn eigen gevoel. Ik voel dus absoluut niet de drang om weer te beginnen met alcohol. Natuurlijk mis ik het soms, dat onbezonnen lallen en die vage gesprekken voeren die totaal nergens over gaan, maar het weegt niet op tegen de dagen erna en dus blijf ik bij mijn besluit.

Tegen iedereen wil ik zeggen, doe lekker wat je niet laten kunt, drink of drink niet, maar doe het alleen omdat jij het wil! En fuck iedereen die daar niets van begrijpt.

Liefs Leoni