Ben ik een bitch?

Maak je geen zorgen, ik leef nog. Soms heb je gewoon geen zin om iets te doen, en als het dan ook echt niet hoeft, dan doe ik het ook lekker niet. Dus ik heb even niks gepost op LEDIHE, maar hier ben ik weer!

Ik zat afgelopen week te denken over mijn bitchy kant. Of eigenlijk, over hoe het komt dat andere mensen mij een bitch vinden. Ik snap werkelijk niet hoe dat kan, want ik vind mezelf helemaal niet zo’n bitch. Ik ben geloof ik best wel een vredelievend persoon als ik dat over mezelf mag zeggen. Toch krijg ik zo nu en dan wel eens wat verhalen te horen over mezelf (via via uiteraard, want niemand zegt dit ooit eens in mijn gezicht), waar ik toch wel van schrik. Er zijn serieus mensen in mijn omgeving die bang zijn dat als ik achter een bepaalde gebeurtenis kom (die ik dus allang weet), ik ze lichamelijk echt wat aan kan doen. Daar schrik ik wel een beetje van, want ik eet geen eens een dood dier, dus waarom zou ik dan in godsnaam iemand in elkaar slaan, of nog erger, vermoorden?

Eigenlijk wordt ik hier wel een beetje boos van. Hoezo wordt ik zo neergezet? Als een kenau? Een zielig hoopje gefrustreerd mens. Dat ben ik helemaal niet. Ik ben niet agressief (oke, verbaal misschien af en toe), ik ben niet jaloers, ik ben niet gefrustreerd, ik hou van mezelf, ik hou van het leven en ik lig al helemaal niet ’s nachts wakker om wraakplannetjes te bedenken. Ik slaap gewoon ’s nachts.

Ik ben ook helemaal niet zo snel van begrip als het gaat om ‘gemeen’ uit de hoek te kunnen komen. Ik kan dan wel een hoop lullen, en flink gepassioneerd (wat sommige mensen misschien een beetje agressief vinden over komen) praten over bepaalde onderwerpen die me aan het hart gaan, maar snel en gevat zou ik mezelf nou niet bepaald omschrijven. Om een voorbeeld te noemen:
Laatst liep ik met de hond een rondje door de wijk. Bij ons in de buurt loopt een fietspad en daar laten heel veel mensen hun hond uit, gewoon netjes langs het gras. Dus ik stond daar ook te wachten op Sisi terwijl ze de zoveelste paal aan het besnuffelen was. De lijn was ietsje langer, want ik was al een paar stappen doorgelopen, en ik stond niet op het gras nee, want daar ligt poep. Maar ik stond gewoon aan de zijkant van het fietspad. Komt daar opeens met een noodgang zo’n wielrenner aangeracet. Even voor de duidelijkheid, we liepen een paar meter voor een woonwijk, dus je kan mij meer vertellen, maar die vent die reed met diezelfde rotgang dus ook door een 30 gebied. Die snelheid die geldt natuurlijk alleen voor auto’s zal hij wel gedacht hebben. Enfin, maakt mij ook geen reet uit, maar hij vond het nodig mij om in verschrikkelijk plat Drents toe te snauwen dat ik ‘eem aan de kaant moest goan’! Nou, ik was echt stomverbaasd. Wie denkt die vent wel niet dat ie is? Hij had nog twee derde van het hele fietspad voor zichzelf en zijn stomme racefietsje en dan zo’n opmerking? Denk je dat ik snel een gevat antwoord naar hem toe riep? Neehoor, ik stond daar maar gewoon, hem suf na te kijken. Pas na een paar seconden riep ik iets in de trant van: ‘anders rijd jij even niet zo hard!’ wat natuurlijk een super suffe uitspraak is, want dat is geloof ik het hele doel van wielrennen. En nog een paar seconden later, toen hij allang uit het zicht verdwenen was, noemde ik hem nog een sukkel. Wauw Leoni! Wat ben jij een bitch zeg! *Ahum*

Hoewel ik niks tegen confrontaties heb, zoek ik ze zeker niet op. Ik houd het liever gezellig. Mocht er iets zijn wat me toch van het hart moet, dan zal ik die persoon er een keertje op aanspreken als er geen getuigen zijn. Dat klinkt een beetje als een bedreiging, maar ik bedoel daar alleen maar mee dat ik vind dat het een ander geen reet aangaat wat ik met een ander te bespreken heb. Toch als ik dit zo opschrijf, bedenk ik me dat ik eigenlijk nooit zulke gesprekken heb, en dat is alleen maar omdat ik vind dat iedereen lekker moet doen wat ie wil doen en ik me daar niet zo snel aan zal storen. Niet zo erg dat er een ‘onder vier ogen’ gesprek van moet komen.

Daarom wil ik via deze weg even zeggen: Vergeet alles wat je over me gehoord hebt, en leer me gewoon kennen. Ik ben best wel relaxed, al zeg ik het zelf. De grootste schade die ik je zal kunnen aanbrengen is dat ik je de waarheid vertel al ik het ergens niet mee eens ben. En als je dat al bitchy vind, dan is het misschien beter om jezelf voor eeuwig op te sluiten in huis.