About Leoni

Posts by Leoni:

Stemmen!

Vorig jaar schreef ik al een stukje over waarom ik vind dat het zo belangrijk is om te stemmen. Vandaag is de perfecte dag om deze blogpost nogmaals in het zonnetje te zetten. Ik heb erover nagedacht om een nieuwe te schrijven, maar wat ik toen schreef, is nog steeds hoe ik er nu over denk, dus ik bewerk hem gewoon eventjes naar het hier en nu. Want iedereen mag weten dat ik stemmen heel belangrijk vind! Het is voor ons misschien heel normaal, dat wij vrijheid van meningsuiting hebben, dat wij mogen stemmen… en dat is maar goed ook! Gelukkig kennen wij geen onderdrukking en geen dictatuur. Maar besef je goed dat er nog steeds mensen op deze wereld zijn, die dit wel elke dag ervaren en dat het dus helemaal niet zo vanzelfsprekend is dat je jou stem mag uitbrengen!

30051000400827, 15-02-2002, 12:56, 8C, 4435x3589 (860+1872), 100%, prent RANH, 1/120 s, R69.0, G42.0, B54.0
Bron van de foto
(meer…)

Snoeien en Snurken

Wat is dat toch met mij, dat ik gigantisch geïrriteerd raak van een snurkende Jelmer? Ik vind dat zo stom van mezelf! Ik zie ook totaal geen reden waarom het irritant moet zijn, want ik lig lekker in mijn bedje, de mooiste man van de wereld ligt naast me, en ik weet tenminste zeker dat die mooiste man ook op en top in leven is. Dus waarom wordt ik er dan zo ontzettend pissig van?

(meer…)

De ingrediënten voor een goed feestje

Zeven jaar heb ik als begeleider van uitjes gewerkt bij Taribush. Ik verzorgde (samen met mijn collega’s) complete uitjes voor groepen van 10 t/m 100 (of meer) personen in de natuur. Bij Taribush weten ze hoe ze een feestje moeten bouwen, en veel extraatjes die ik de klanten tijdens een uitje gaf, pas ik nu nog steeds toe op onze eigen feestjes. Natuurlijk kun je alles in diverse variaties toepassen, maar kernwoord is altijd: de sfeer… zonder sfeer is een feestje nooit geslaagd. En ik ga jullie een aantal ingrediënten geven om te zorgen voor een goede sfeer en dat je gasten aan niets te kort komen!

(meer…)

Zesentachtig

Niet iedereen is gezegend met het feit dat ze nog een opa en oma hebben. Sommigen hebben juist de mazzel dat ze er zelfs twee van beide hebben. Ik heb alleen een oma, en vandaag is ze 86 geworden. Als ik naar mijn oma kijk, dan hoop ik dat ik ook het geluk mag hebben in mijn leven om op haar manier oud te worden. Zesentachtig klinkt echt hartstikke oud, maar als je oma ziet, dan lijkt dat getal helemaal niet meer zo hoog. Ze woont nog zelfstandig, kan het meeste nog zelf (maar ik wil niet dat je op laddertje gaat staan oma!) en ze is nog helemaal bij de tijd.


(meer…)

There’ll be peace when you are done

Pff even pauze… Ik ben namelijk mijn kantoor compleet aan het uitmesten. Het is nog geen lente, maar ik heb het al wel in mijn bol. Het irriteert me mateloos dat ik weet dat er zoveel spullen in huis liggen die niet worden gebruikt, dus ik besloot eens te beginnen aan mijn kantoor. Ik ben een sucker voor tijdschriften, posters, reclamefoldertjes die leuk uitklappen of gaaf bedrukte enveloppen. Ik bewaar alles voor die ene keer dat het me misschien wat inspiratie zou kunnen geven. Maar wanneer ik dan echt een keer inspiratie nodig heb, is Google mijn beste vriend. Dus waarom bewaar ik al die zooi?

(meer…)

5x de voordelen van vegetarisch eten

Nee, dit is geen preekstuk over waarom vleeseters slecht zijn. Waarom niet? Omdat ze niet slecht zijn. Iedereen mag eten wat ie wil, moet je lekker zelf weten. Maarrrrr…. feit blijft dat er in mijn omgeving meer vleeseters als vegetariërs zijn, dus het kan nooit kwaad om eens de voordelen op een rijtje te zetten. Je weet maar nooit wat voor openbaring het je zal geven!

(meer…)

Gezichtjes #7

Laatst zat ik in de wachtkamer in het ziekenhuis te wachten. Er liggen daar altijd van die magazines die te saai zijn voor woorden, dus ik koos de meest lelijk vormgegeven uit om te gaan lezen. Ik weet de titel al niet eens meer van het blad, maar het was een soort Quest, maar dan in dezelfde schreeuwerige lay-out als die van de Telegraaf en de Privé. Verschrikkelijk gewoon. Toch las ik daar iets leuks, want wist je dat het fenomeen dat wij mensen altijd over gezichtjes in zien een naam heeft? Nee he? Wist ik ook niet, maar nu dus wel. Het heet Pareidolie. Het is overigens wel een soort van verzamelwoord, want het gaat niet alleen op voor gezichtjes. Het is eigenlijk een benaming van het fenomeen dat wij als mens overal een herkenbaar ‘iets’ in willen zien, maar niet alleen zien, we doen het ook met geluid. Ik denk dat ‘mamma-appelsap’ van 3FM dan ook Pareidolie is, maar zeker weten doe ik het niet.

Tot zover het klasje Nederlandse woorden, laten we nu beginnen met Pareidolieen! (Geen idee of het ook als een werkwoord gebruikt kan woorden, maar bij deze geef ik mijn goedkeuring.)

(meer…)

Hocus Pocus Pilates Pas

Het is 18:00 uur als ik de A28 oprijd richting Assen. Natuurlijk stikt het hier weer van de mongolen die niet kunnen rijden, want de vakantie is nu echt wel achter de rug. De rustige snelweg waarbij ik zonder gezeik met 130 van A naar B kan, is als sneeuw voor de zon verdwenen. Uiteindelijk kom ik zonder kleerscheuren en lakschade thuis, om erachter te komen dat het me natuurlijk nooit gaat lukken om binnen een uur een stamppot zuurkool te maken en deze op een normale manier naar binnen te werken. Nog geïrriteerder raak ik, wanneer ik door vriendlief een opmerking naar mijn hoofd geslingerd krijg over dat ik het dan allemaal maar wat beter had moeten plannen. Waar bemoeien die kerels zich toch altijd mee? Alsof ze überhaupt weten wat het woord plannen inhoudt.


(meer…)

de AirFryer

Afgelopen weekend kreeg Jelmer het weer in zijn bol. Hij had bedacht om een Airfryer te kopen, want dat zou helemaal geweldig moeten zijn. We vonden een advertentie van iemand uit Assen die er eentje tweedehands te koop had, en we besloten het te proberen. Nadat we de Airfryer hadden opgehaald bij deze mensen, reden we direct naar de supermarkt om allerlei frituurspul te kopen. Thuis maakten we de Airfryer schoon en gingen aan de slag. We waren super benieuwd hoe het allemaal zou smaken!

(meer…)

5x beste ‘eerste wereld uitvindingen’

Er zijn momenten in mijn leven geweest, dat ik het lastig vond om mezelf iets te gunnen. Dat voelde dan verkeerd. Zo heb ik heb me vaak afgevraagd waarom ik mocht opgroeien in de westerse wereld, terwijl aan de andere kant van de aardbol mensen verhongeren. Wat maakt mij die persoon dat ik dit meer verdien? Gelukkig heb ik mezelf aangeleerd om dit niet de overhand te geven in mijn leven, ik heb dit leven gekregen en ik ben het aan mezelf, en aan die mensen die verhongeren, verplicht om er iets moois van te maken. Dus ik kan steeds beter genieten van alle luxe die ik tot mijn beschikking heb, en ik gun het mezelf ook zo nu en dan. Want ik werk hard, ik probeer een goed mens te zijn, en daarom mag ik ook genieten van ‘eerste wereld uitvindingen!’ Welke? Ik vertel het je!

(meer…)